توضيح اين موضوع كه « هر كه براي خداوند كارى انجام دهد پاداشش با خدا واگر براي غير خدا انجام دهد اجر ومزدش به غير واگذار مىشود » . در فصلى كه حضرت از كسى كه قضاوت مسائل مردم را با نداشتن اهليت بپذيرد ، عيبجويى كرده است ، گذشت . ( 5400 - 5391 ) سخن أمير المؤمنين ( ع ) در بارهء محصول دنيا وآخرت به اين جا كه مىرسد ، مىفرمايد : نسأل اللّه منازل الشّهداء ومعايشة السّعداء ومرافقة الأنبياء : « از خداوند ، مقام ومنزلت شهدا ، زندگى با نيكان ، ودوستى أنبيا را ، مسألت مىكنم . » چون هدف أمير مؤمنان ( ع ) كسب سعادت اخروى بوده ، از خداوند اين سه مرتبه والا را تقاضا كرده است . ضمنا شنوندگان را به پيروى از خود ، در طلب اين مراتب وعمل به آن علاقه‌مند مىسازد . امام ( ع ) ، درخواست رسيدن به مراتب سه گانه فوق را ، از آسان‌ترين آغاز ، وبه بلندترين مقام ختم كرده است . زيرا آن كس كه سرانجامش شهادت باشد سعادتمند خواهد بود . ونهايت درجهء سعادت ، همجوارى ومصاحبت انبياست . آرى از تربيت كنندهء لايق ومربّى شايسته‌اى همچون علي ( ع ) جز اين انتظار نيست زيرا رسيدن به مرتبهء عالي ( مرافقت أنبيا ) جز با طىّ مراتب پايين مقدور نمىباشد . ( 5439 - 5403 ) سپس حضرت در ادامهء بحث تربيتى خود خطاب به مردم مىفرمايد : ايّها النّاس . . . انّه لا يستغنى الرّجل : « اى مردم . . . محققا انسان بىنياز نيست . » در فراز گذشته فقرا ومستمندان را از تعرّض به ثروتمندان وحسد بردن به آنان نهى فرموده است ، در اين بخش از گفتار ، روى سخن با اغنيا ومتوجّه ساختن آنان به وظيفه‌شان در حق فقرا وخويشاوندان واقربا وبطور كلى افراد جامعه‌شان مىباشد . آنان را به عدالت ورعايت انصاف ، در زمينهء أمور مالي وهزينهء زندگى